ศูนย์ประสานงานวิจัยและนวัตกรรมด้านเศรษฐกิจสีน้ำเงิน จุฬาฯ ร่วมกับ วช. สกสว. และธนาคารโลก ลงพื้นที่ติดตามโครงการส่งเสริมอาชีพชุมชน ขับเคลื่อนการอนุรักษ์โลมาอิรวดีทะเลสาบสงขลา

วันที่ 18 กรกฎาคม 2569 ศูนย์ประสานงานวิจัยและนวัตกรรมด้านเศรษฐกิจสีน้ำเงิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) และ​ ธนาคารโลก (World Bank) ลงพื้นที่สังเกตการณ์การดำเนินกิจกรรมเชิงปฏิบัติการร่วมกับภาคีเครือข่ายออกแบบกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน โดย ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผู้อำนวยการสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ ในฐานะประธานคณะกรรมการอำนวยการแผนงาน P24 แก้ไขปัญหาและตอบสนองภาวะวิกฤตเร่งด่วนของประเทศ ประเด็น การขับเคลื่อนการอนุรักษ์โลมาอิรวดีทะเลสาบสงขลา มอบหมายให้ ศาสตราจารย์ ดร.เผดิมศักดิ์ จารยะพันธุ์ ประธานคณะอนุกรรมการติดตามแผนงานฯ และ ดร.วิจารย์ สิมาฉายา รองประธานอนุกรรมการติดตามแผนงานฯ พร้อมด้วยศาสตราจารย์ ดร.อุทัยรัตน์ ณ นคร ดร.วารินทร์ ธนาสมหวัง รองศาสตราจารย์ ดร.อัจฉราภรณ์ เปี่ยมสมบูรณ์ อนุกรรมการฯ และ ดร.พรศรี สุทธนารักษ์ ผู้ทรงคุณวุฒิ ร่วมสังเกตการณ์พร้อมด้วย กรมประมง และกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ณ หมู่บ้านแหลมคูลา ตำบลเกาะใหญ่ อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา

กิจกรรมดังกล่าวจัดขึ้นภายใต้โครงการ “การเสริมสร้างอาชีพทางเลือกของชุมชนประมงรอบทะเลสาบสงขลาตอนบน และการส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างเท่าเทียมทางเพศภาวะเพื่อเกื้อหนุนต่อการอนุรักษ์โลมาอิรวดีทะเลสาบสงขลาอย่างยั่งยืน” ซึ่งดำเนินงานโดยทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยทักษิณ ร่วมบูรณาการความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายทั้งภาครัฐและภาคเอกชนในพื้นที่ โดยมุ่งพัฒนากระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อร่วมออกแบบแนวทางการส่งเสริมอาชีพทางเลือกที่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่ และสร้างความมั่นคงทางอาชีพให้แก่ชุมชนประมงรอบทะเลสาบสงขลา ผ่านการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและรับฟังข้อเสนอแนะจากกลุ่มประมงพื้นบ้าน ผู้นำชุมชน และประชาชนในพื้นที่ เพื่อให้แนวทางการพัฒนาเกิดจากความต้องการของชุมชนและสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง

นอกจากนี้ คณะผู้เข้าร่วมยังได้ลงพื้นที่เยี่ยมชมการดำเนินงานของชุมชนด้านการอนุบาลกุ้งก้ามกรามเพื่อฟื้นฟูทรัพยากรสัตว์น้ำ ศึกษารูปแบบการทำประมงพื้นบ้านและผลิตภัณฑ์ประมงของชุมชน ซึ่งสะท้อนแนวทางการบริหารจัดการทรัพยากรประมงโดยการมีส่วนร่วมของคนในพื้นที่ และเป็นต้นแบบของการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติอย่างสมดุล ควบคู่กับการอนุรักษ์ระบบนิเวศและการลดผลกระทบต่อโลมาอิรวดี อันนำไปสู่การยกระดับคุณภาพชีวิตของชุมชนและการพัฒนาที่ยั่งยืน